Ik neem je even mee door een stukje uit mijn nieuwe boek waaraan ik volop schrijf op dit moment...

Sleutels tot geluk

Jarenlang heb ik gedacht (net zoals zovelen onder ons) dat gelukkig zijn iets is wat je niet zo maar krijgt, dat je 'geluk' moet hebben om gelukkig te zijn. En hoe vaak zeggen we dan niet dat dat net zo moeilijk is, dat net 'ik' precies alle pech van de wereld heb. Dat net 'ik' zoveel ellende tegenkom, dat net 'ik' zo vaak gekwetst wordt, dat net 'ik' telkens het deksel op mijn neus krijg, dat net 'ik' telkens weer in een put terecht kom, enz....

Maar creëren we dat lijden niet zelf? Moeilijk om te aanvaarden, want dat zou eigenlijk betekenen dat alleen jij jezelf dit aandoet... Maar hoe zou dat nu toch kunnen? Hoe zou je nu jezelf zoveel ellende kunnen aandoen, terwijl je eigenlijk niet meer wilt dan gelukkig te zijn... ?

Het voorbije jaar heb ik over gelukkig zijn twee dingen ontdekt, die mij anders hebben doen kijken naar dat gelukkig zijn. En weet dat het ook voor mij veel vallen was, telkens weer opstaan, en opnieuw vallen en soms zelfs het gevoel hebben dat je keihard tegen de muur opliep.. En toch telkens weer opstaan en verdergaan. Die twee dingen waren het voorbije jaar misschien wel de grootste uitdagingen. Twee dingen die volgens mij elementair zijn om gelukkig te worden...

Het eerste is dat je geluk niet buiten jezelf moet zoeken, niet in de uiterlijke wereld. En o ja, we hebben toch zoveel in die uiterlijke wereld om 'gelukkig' door te kunnen worden.   Waar ligt dat geluk dan ergens? Gewoon in jezelf... Als jij jezelf aanvaardt zoals je bent, als jij tevreden kan zijn met jezelf, je hele zelf, met alles er op en er aan, en ja, zelfs soms ook de hele rotzooi eens toelaten die er naar boven komt... dan pas kom je tot echt geluk, dan ben je gelukkig met je-zelf. En het rare is dat net op die momenten van intens gelukkig zijn met je-zelf, je begint te stralen en je zoveel eigenwaarde uitstraalt waardoor je ook echt 'mooi' bent, waardoor je ook echt 'krachtig' bent... Dan zal je geluk niet langer in de uiterlijke wereld hoeven te zoeken, maar heb je ze altijd bij je-zelf...